Dear Diary

diary of sweet memories…

14-05-2016 -

Filed under: diary — UTSAV MITRA at 5:53 am on Saturday, May 14, 2016
4
Pat!

Give me a pat!

14-05-2016

Filed under: diary — UTSAV MITRA at 5:41 am on Saturday, May 14, 2016
1
Pat!

11:08:21

I broke a stone with bare hand on today morning.I am very happy now.  :) STONE-BREAKING

Give me a pat!

3/16/2016 — Work done in-game (ARK)

Filed under: diary — Sid at 7:05 am on Wednesday, March 16, 2016  Tagged
25
Pat!

Today, I just finished putting up my 1st layer of walls on me home in a little game called “ARK: Survival Evolved”


I hope to put the 2nd layer up soon with the roof also…

Give me a pat!

The Long Distance Relationship

Filed under: diary — leigh Marie Antonette at 7:38 am on Tuesday, March 1, 2016
7
Pat!

Hi po!, sulat nalang ako now, inaantok ako dito sa office eh, wala yong mga boss ko.

‘Yon nga po, June 22, 2015 umalis ako sa amin, sobrang lungkot pero at the same time excited kasi first time kong pupunta sa City. Naging mahirap din ang sitwasyon namin kasi naging busy ako at naging sensitive  na din cya, di siguro sanay na magkalayo kami. Palagi syang galit at inaaway ako kapag di ako nakapagreply agad sa mga text nya. Pero napag usapan naman namin ng mabuti iyon. Naging ok na kami, focus ako sa kanya at focus din cya sa akin. Noong September 2015, umuwi kaming Bohol together with my two brothers na dito na din sa Manila nakatira. Pinauwi kami ng tita namin galing ibang  bansa para makapag bonding. Sobrang excited ako na makita ang tita ko at the same time ang boyfriend ko. Sobrang excited din sya at sobrang saya nang finally nagkita na kami. We just stayed in the province for about 3 days kaya sinulit namin bawat araw. Kulang na kulang ang aming vacation pero wala naman kaming magawa, Ayy wait, may 1 day extension pala kami, naiwan kami ng airplane pabalik dito sa Maynila. heheeh. Namimiss ko ulit cya kasi di ko pa alam kung kelan ako makakauwi ulit. :-( ;-( . Lungkot ng story ko noh? Mahirap pala talaga ang LDR lalo na at mahal mo sya at marami na kayong nabubuong memories together tapos biglang maglalayo.  :-(

September…October… We’re still happy despite sa sitwasyon namin, nanatili kaming matatag. November first week, nag message sa akin si Josephrey.Naalala nyo sya? Ang unang crush ko? hehehehe .. Nagmessage sya sa akin mga buwan pa ng September pero di ko sya pinansin kasi nadivert na ang focus ko sa boyfriend ko. Nitong November nirereply ko na cya at nanghingi ulit ng phone # , binigyan ko naman. Nagtetext cya sa akin pero di ko nirereply, naging busy ako. Pero nung time na medyo nabored ako sa bahay, nagreply ako sa kanya.. alam ko andito pa sya sa Maynila pero wala naman akong balak makipagkta sa kanya talaga….. Itutuloy…..

Happy with Him <3

Filed under: diary — leigh Marie Antonette at 2:09 am on Tuesday, March 1, 2016
3
Pat!

Good morning Diary!!! Masaya ang post ko today kasi inlove ako dito eh. heheh :-)

New year’s eve and we’re attending mass. Kasama ko na si Harold nagsimba. Ang saya at ang sarap sa pakiramdam na may nagmamahal sayo ng seryoso. Ilang araw pa lang kami pero nagpunta na sya sa bahay namin para makipagkilala sa parents ko. Tinanggap naman sya agad ng nanay ko pero si papa parang di nagsalita agad pero di pa rin nawalan ng gana  si Harold, palagi nya akong binibisita sa bahay at tuluyan na silang naging close ng nanay ko at iba kong mga kapatid. Kapag kasama ko sya parang ayaw ko nang mag end ang oras, mahal na mahal ko sya at alam kong mahal na mahal nya din ako. April ,nang pinakilala nya ako sa papa nya, wala yong mama nya that time kasi andito sa Manila. Naging close agad kami at magaan din nman sa loob kausap . Masaya ang love story namin ni Harold. Wala kaming pakialam sa mga tao sa paligid namin, sa mga taong involve sa mga nakaraan namin, basta kaming dalawa ay masaya na. Weekend lang kami madalas magkasama kasi sa City cya nag aaral at ako ay sa bayan lang namin, pag uwi nya sa bayan namin at alam nyang may pasok pa ako, hinahatid at sinusundo nya ako sa school. Alagang alaga ako sa boyfriend ko kaya lalo ko syang minahal. Isang text or tawag ko lang na sunduin or puntahan mo ako, darating agad cya. Naging close na cya ng family at ibang relatives ko. Walang araw na nagdaan na di ko cya minahal. Summer vacation of 2015 was the best time for me, nagspent kami ng time na parang wala ng katapusan. Pero nang dumating ang buwan ng June, dun na kami nagsimulang malungkot, aalis na kasi ako at punta na dito sa Maynila kasi may work nang naghihintay. Sobrang lungkot ang araw na iniwan ko sya. As in parang gusto ko cyang sumama sa akin, pero di pa cya tapos sa pag aaral. Nagtiis nalang kami sa Long distance relationship. Kinakaya namin kasi may pangako kami sa isa’t isa at may mga pangarap pa kami.

Ang saya noh? pero medyo malungkot. hehehe.Next na po ulit!! :-)

Chapter 2 : Moving On

Filed under: diary — leigh Marie Antonette at 6:55 am on Monday, February 29, 2016
2
Pat!

Hi po ulit!. itutuloy ko po ang chapter 2 ng love story ko. hehe

Tuluyan ko na pong kinalimutan si Josephrey at nag focus nlang ako sa studies ko at sa iba kong na link na mga guys. Nitong November 2014 po, mai nka chat ako na kababayan ko din pero di kami magkakilala. Nanghingi po cya ng phone # ko at binigyan ko naman kahit di ko cya type. Mula nun, palagi na cyang nagtetext pero minsan lang talaga ako narereply kasi naiinis ako. Palagi cyang nag gogroup message para siguro mapansin ko pero di ko talaga pinatulan. Noong December 24 2014 ng gabi, bored na bored ako sa bahay kahit magpapasko kasi masama pakiramdam ko, timing din na nag group message na nman cya about PBA basketball at team ko ang tinitira nya which is the Genebra, syempre kaylangan kong ipagtanggol ang team ko kaya nagreply ako at inaway ko cya, natawa cya at sobrang tuwa daw nya na nareply ako. Hinamon ko cya na magkikita kami mismo that night kasi nga wla din ako magawa pero nasaktan yong ego ko kasi cya ang umayaw, nasa city daw sya that time, sabi nya next day nalang so that next day i expected was on the 26th . Sumapit ang 26th ng December kaya nag text ako sa kanya na magkikita na kami but nahurt na nman ego ko, may banda daw sila that night so nadissapoint na talaga ako at sabi ko sa sarili ko ” walang isang salita ang lalaking ito” so di na ako nag expect pa sa kanya. Kinabukasan tumawag cya at nagsorry, cyempre pinatawad ko din ,mabait ako eh! hehehe :-)

Halos isang araw kaming nagtatawagan kasi nakita ko na ang positive side nya, marunong syang magpatawa . Tawa lang ako ng tawa while we’re talking.Nag karoon ako ng interest na mameet cya kasi nga nagustuhan ko yong side nyang yon. Nagpasya kami na sa 28th kami magkikita at susunduin nya ako sa bahay namin. Dumating cya kinagabihan ng 28 at na love at first sight ako sa kanya, gwapo pala, nawala na ng tuluyan sa puso’t isip ko si Josephrey.

Dinala nya ako sa tuktok ng bundok dun sa malapit sa kanila. Masaya ako kasi masaya pala syang kasama. Tuluyan na akong nahulog sa kanya. That night nanligaw cya pero alam ko na isang buwan ang nakaraan mula nang maghilaway sila ng girlfriend nya, pero nakita ko kung ganu cya kaseryoso sa akin. Marami nman talaga ang nag bobother sa isip ko that time kasi may nanligaw din sa akin pero parang di cya seryoso, paasa kungbaga kaya pinili ko si Harold, ang lalaking kasama ko that night na alam kong sya na. Mabait sya, masarap kasama at unang lalaki na lumuhod sa harap ko just to get my sweetest YES. :-) Oo, sinagot ko agad cya that night din Dec. 28, 2014. Mahal ko na cya at alam kong seryoso sya. Nakikita ko sa mga mata nya na sincere cya at di nya ako sasaktan. Mas bata sya sa akin ng  1 year and 3 months but it does not matter to me, mahal na mahal ko sya at tanggap ko sya. Matured na sya kung mag isip kaya lalo akong natuwa. Hinatid nya pauwi bago lumalim ang gabi. Sobrang saya ko that time, tanggap kasi nya ako despite sa aking mga perfect imperfections.

Itutuloy……..

Walls between Friendship

Filed under: diary — Topaz Heart at 5:30 am on Saturday, February 27, 2016
3
Pat!

Dear diary,

I felt a little relieved when I talked  to my friend Jhoana a while ago. Medyo matagal na rin kasi noong huli kaming makapagusap ng masinsinan. Alam naman niya at pansin ko rin, na may gap na sa aming pagkakaibigan. Hindi ko lang maintindihan kung bakit parang nagseselos siya dun sa bago naming katrabaho, na siya ring kasama ko sa division namin. Siguro dahil napansin niya na mas nakakasama ko si Aiko kaysa sa kanya. Minsan nga hindi ko na alam kung saan ilulugar ang sarili ko kasi naiipit ako sa kanilang dalawa. Napalapit na rin kasi ako sa kanila pareho. Ayokong dumating yung point na may pipiliin ako sa kanila.

Nitong mga nakaraang araw kasi sinubukan kong manahimik na lang.. kaya parehas ko na lang silang iniwasan. But it wasn’t a good idea. Mas lalo lang lumala. Parehas lang naman akong nagtatampo sa kanila. Sinubukan ko naman na maparamdam sa kanila na wala akong pinapaboran pero bakit ganun? Ang hirap kasi.

Nakuha ko na ang side ni Aiko, okay na kami. Nang makausap ko naman si Jhoana kanina, medyo naging okay na pakiramdam ko.. kaso parang hindi pa buong-buo. Umaasa na lang ako na darating din yung time na hindi na magkakaroon ng issues between the two of them. Gusto ko na maging magkaibigan din sila.

Time heals all wounds but it will always leave you scars. Sabi nga nila, you can forgive but you can never forget.

Basta! Okay na rin kahit papano. 

 

Till next time!

 

Sincerely,

Topaz Heart

It Hurts to Assume

Filed under: diary — leigh Marie Antonette at 3:48 am on Friday, February 26, 2016
2
Pat!

Dearest Diary,

Hi po.. This is my first time to post a love diary, di ko kasi alam san ako magshare para ma express ko lahat. Call me Leigh nalang po, 21 yrs. old and currently working in Manila City pero taga Bohol po talaga ako. Mahilig po ako mag post ng mga selfies or kahit ano sa mga social medias, nasisiyahan ako ‘don eh. hehe :-) Last May 25, 2014,may nag chat po sa ‘kin sa facebook, he’s name is Josephrey. Kababayan ko sya pero di ko pa sya nakikita ‘don sa bayan namin. I viewed his profile and Oh! he got my attention, as in wow.. parang nagslow motion ako,. hehe. nakipagchat cya ng konti tapos, sabi nya punta daw cya sa amin, kinabahan na ako kasi hindi pa nangyari na may pupunta sa bahay na lalaki kasi parents ko sobrang strict, nag aaral pa kasi ako that time eh mag 4th year college na pero ayaw pa rin ng parents ko na mag boyfriend ako. Pero makulit cya kaya nagpunta cya kinabukasan sa amin, kinabahan daw cya at akon nman sobrang kinabahan din, di ko alam gagawin ko kasi first time, andun parents ko, pero si Papa, umalis after awhile, di na kinausap c Josephrey, parang nagtampo yong papa ko, pero si Nanay ok lang nman, after 2 hours siguro,saka na cya nagpasyang umuwi. Sobrang sarap sa pakiramdam na naexperience kong may bisita na lalaki. hehe, Gwapo pa. Nasundan pa ang kanyang pagbisita at umabot ng 4 times. Pero hindi cya nanligaw. medyo nasaktan ako dun kais nag expect ako, kasi kong di nya ako gusto, bakit bumalik pa cya sa amin ng 4 times? di ba? Pero ok lang naman sa akin, masaya pa rin ako, Hanggang sa nag June first week, di na cya nagpaparamdam,wlang chat or text? pero alam ko naman na Punta cyang Manila kasi mag apply ,Mag seseaman kasi ‘yon. Busy siguro cya. Lumipas ang July, nagchat cya na busy daw cya. ‘Yong chat na isang message lang tapos di na din mag rereply? ok lang  sa akin, sino ba naman ako, friends lang kami. Nag August, na retain yong cp # nya sa phone ko pero di ko tinry na etext, baka di na active, nagbakasakali lang namn ako, one night nag send ako ng message, sabi ko” Hihintayin pa din kita” di ako nag expect na mag rereply kasi nga wla na kaming communication. Reply ‘nya ” Sino ‘to” ? Sobrang tuwa ang nafefeel ko ‘don. Nagpakilala agad ako, nagkatext kami pero nakaka hurt kasi ang tagal mag reply samantalang ako, reply agad. pero ok na din yon atleast nagka kumustahan kami. Minsan tumatawag, wla pa din nagbago sa paghanga ko sa kanya, crush ko pa din cya. Lumipas ang ilang buwan at nawala na naman ang communication namin, kahit sa facebook.

Ang sakit ng nararamdaman ko nung nakita ko ang post nya sa facebook nung November 2014 ,Cake na may nkasulat ” Happy Birthday Babe” . May girlfriend na pala cya, :-( :’(  annsaakkiiiitt !! Pero tinanggap ko yon. Naka move on ako, kasi wla nman naging sa amin, ako lang ang nag assume at umasa.

End Muna sa first Chapter ha? masyado kasing masakit!!. hahah Joke lang. Post next time ang dugtong ng love story ko,.

29-Jul-15

Filed under: diary — siphamandla at 4:53 pm on Wednesday, July 29, 2015
36
Pat!

you will usually hear people say that there are no favourites amongst their children.

i call that lie out,

parents do have their facourites.

most often you will find that there is on e of the children who is burdened with all the family problems.

sometimes even held back by the parents while others move on with their lives.

i have never been one to complain, but today i draw the line.

my mom and her favourite son (my little brohter) were instructing me to do something i did not want to do,

so when i told my little brother to stop telling me all that bullshit, she said i was insulting her…

can you imagine how i felt seeing a repeat of my life story!


my whole life me and my brother have had the same problem, when ever i did something wrong as a child i would get beaten,

and when he did they would just dismiss it and say that he is too young to understand.

sure like always i was given the responsibility to care for him as he started school,

i did not mind all that, its what i was supposed to have done anyway.


years gone by and still nothing changed, the first time my parents found a condom on my bed they freaked out

forbade me from having sex, at the time i was about 17 years old.

i showed them respect and never allowed myself to be caught or seen with a

girl by them.

all that was different with my little brother;

as soon as he could talk to a girl he started bringing them home with him and no one said a word.

he even changed girls weekly and no one commented.

sometimes everyone knew that he was having sex with a girl during day time while everyone was inside the house.

instead of them treating him like they did me, no one said a thing,

instead my father the one who was all up on my business about having sex is the one to congragulate him,

its is as if he has won a world title.

me on the otheer hand am always being watched to see what i will do wrong next.

in short you could say i am a male cindarella.

and there seem to be no happy ending at the end of my story.

but through all this i will do my best to keep going, and i belive that one day things will go my way.

one day i will have a life of my own without the constant guilt and weight of the family on my back.

sure i will always have them, but a house of my own

and some distance between me and them might make my life a little more less sufficating.

2015/04/27

Filed under: diary — siphamandla at 8:27 pm on Saturday, May 2, 2015
22
Pat!

well here i am again with a very comon after break up question;

what do woman want.

i know from experience that they want what i am, but then they turn around and spit on my face.

am i too nice for my own good?

all girls dont actually break up with me, instad they just disapear in to thn air.

one even has the gall to ask me for a favour after disapering on me.


do i have a friend sticker on my forehead?

there is a this one girl whom i know wants me as bad as i want her, but what happens is that

when ever she and i are togather she loves it and we can chat for hours without a problem,

but when ever things are supposed to go beyond that point of friendship she always pulls back.

now tell me, do i repel women or do they just dont like me for being too honest???

Next Page »